1

2

3

4

5

 

Stopniowe zmiany społeczne

Do zmian społecznych niezbędny jest przede wszystkim czas. Wraz z mijającymi latami wcale nie jest tak, że ludzie naturalnie przeciwni postępowi technologicznemu czy liberalizacji prawa zmieniają swoje zdanie i stają się mniej radykalni. Jest wręcz przeciwnie – wraz z narastającym wiekiem zwiększa się także poziom niechęci do nowego, ksenofobii i właśnie konserwatywnego patrzenia na młodsze warstwy społeczne. A młodzi ludzie, zawsze otwarci na nowości, znacznie bardziej liberalni i gotowi przyjąć nowoczesność pod swój dach, nierzadko są przez to stawiani w roli tych, którzy prowadzą do upadku społeczeństwa. Starsi ludzie mają wielkie obawy przed przemianą cywilizacyjną, która wszędzie wprowadza komputery. Nie rozumiejąc sensu ani idei gier sieciowych, nie posiadając umiejętności edytowania tekstu ani surfowania po Internecie, starsze pokolenia niemal automatycznie czują się wykluczane i nierzadko do tego wykluczenia samodzielnie dążą poprzez uparty brak chęci dostosowania się. Mijające lata zmieniają jednak społeczeństwo w sposób oczywisty – starsi i mniej przygotowani do życia w nowym komputerowym świecie umierają i przestają stanowić naturalną barierę dla postępującego rozwoju. W młodych ludziach zawsze kryje się bowiem wiele zrozumienia dla otaczającej ich rzeczywistości oraz gotowości do sprawdzania innowacji.

Rodzinne spędzanie czasu

W nowoczesnych kulturach zmienia się wiele i to co jeszcze do niedawna traktowane było jako zupełnie normalne – dzisiaj jest absolutnie niedopuszczalne. Zmienia się prawo, zmieniają się społeczne poglądy, sytuacja ekonomiczna przeciętnej rodziny – więc razem z tym całkowicie zmienia się optyka patrzenia na społeczeństwo. Dlatego jeszcze kilkanaście lat temu w Polsce większość rodzin starała się spędzać ze sobą czas w dość archaiczny sposób – na wspólnych spacerach, przy obiadowym stole czy po prostu spędzając ze sobą czas. Ale wraz z rozwojem pojawiać zaczęły się nowe sposoby spędzania czasu w rodzinie. Dzisiaj przybywa nowoczesnych domostw, gdzie nie brakuje nowoczesnych gier komputerowych czy konsol wideo, na których z powodzeniem coraz częściej grają nie tylko dzieci, ale także ich rodzice. W nowoczesnych domach gry komputerowe nie służą absolutnie opresji i gnębieniu dzieci, ale mogą być z powodzeniem wykorzystywane do budowania więzi i nawiązywania kontaktu pomiędzy dorosłymi a nich nieletnimi pociechami. Brakuje jednak nadal społecznego przyzwolenia na to, aby wychowywanie dzieci i utrzymywanie z nimi przyjaznych stosunków odbywało się na płaszczyźnie wirtualnej gry komputerowej. Stopniowo jednak dokonująca się przemiana pokoleniowa doprowadza do przekształcenia się negatywnie nastawionych warstw społecznych w te bardziej zaangażowane.

Gracz sam sobie sterem

Kiedy ogląda się poszczególne filmy, są one historią, stworzoną przez pewnego twórcę, którą się tylko ogląda, w którą nie da się zaingerować. W grach komputerowych historię tworzy gracz. To także jest jednym z najbardziej pociągających elementów spędzania w ten sposób swojego wolego czasu. Gry nie mają z góry określonej historii. Producent określa poszczególne ramy całej gry, stawia przed graczem zadania, cele, przeciwników, ale fakt, jak dana gra się potoczy, zależy tylko i wyłącznie od gracza. W tej chwili może on się poczuć niby stwórcą, ponieważ wszelkie kolejne przygody i działania zależą tylko i wyłącznie od gracza. Tyczy się to właściwie wszystkich gatunków gier, które aktualnie istnieją na rynku, może z małym wyjątkiem gier dostępnych za pośrednictwem sieci internetowej, ponieważ w nich wszelkie wydarzenia i historie zależą już od większej ilości graczy i ich kolejnych ruchów. Natomiast w grach, gdzie może grać tylko jeden użytkownik, wszystko zależy od niego. Producent tworzy możliwe do wykonania scenariusze, jednak od podjętych przez użytkownika kroków zależy, jak one będą dalej wyglądały. To jest dokładnie tak, jak w życiu. Nie da się sprawdzić dwóch dróg, kiedy stoi się na ich rozdrożu i wybranie tej, która będzie korzystniejsza. Wybierając jedną z nich podejmuje się nieodwracalną decyzję, więc trzeba ją ze wszystkich stron bardzo dokładnie przemyśleć. Gdy nie ma ryzyka, nie ma też zabawy, więc takie sytuacje są jak najbardziej ze strony producentów wciągające i powodują, że gra jest jeszcze bardziej pożądana. Wielu użytkowników znajduje znajomych, którzy grają w te same gry i bardzo często takie stawianie czoła zadaniom w tej samej grze odbywa się w tym samym momencie. Gracze mogą w każdej chwili wymienić się wrażeniami i doświadczeniami. Takie zastosowania powodują, że najbardziej zapaleni użytkownicy i najbardziej wierni gracze mogą bardzo dokładnie poznać grę z wielu stron, czasami nawet w niej nie uczestnicząc. Dzięki wymianie doświadczeń pomiędzy znajomymi możliwe jest poznanie wielu decyzji i odpowiedzi, czy wybrało się odpowiednią drogę i podjęło dobrą decyzję. Niestety, ale w prawdziwym życiu dalej nie jest to możliwe, gra komputerowa nigdy go nie zastąpi.

Krytycy przeciwko grom komputerowym

Okazuje się, że nie wszyscy są zwolennikami gier komputerowych i spędzania przy nich dużej ilości czasu. Jakkolwiek jest to zrozumiałe w przypadku rodziców i ich małoletnich dzieci, które to powinny więcej czasu spędzać przy książkach, zeszytach i lekcjach, tak ludzie dorośli zwyczajnie mają prawo wyboru spędzania wolnego czasu. Zebrało się wiele osób, którzy zgodnie cenzurują istnienie gier komputerowych. Należą do nich przede wszystkim rodzice, ale również politycy, a także w sporej ilości przedstawiciele religii całego świata. Dla wielu z tych osób problem istnienia niecenzuralnych gier komputerowych na rynku jest bardzo duży i konieczny do zwalczenia. Ich najmocniejszym i najważniejszym argumentem przeciwko grom komputerowym jest fakt, że wiele z nich, stało się popularnych, niczym media, a w związku z tym, ich wpływ na szerokie grono, przede wszystkim młodzieży, jest bardzo wysoki. O ile gry edukacyjne są w tej kwestii jak najbardziej popierane i wspierane, chociaż jest ich stosunkowo mało, o tyle wiele innych gier, które zawierają w sobie bardziej niebezpieczne treści, absolutnie nie. Wszelkim przeciwnikom gier komputerowych chodzi przede wszystkim o ukazywaną w nich agresję, kontakt z alkoholem, narkotykami, nawet papierosami, seksualne motywy, przekleństwa, rasizm i wiele innych, złych elementów, które jako ukazane w grze mogą spowodować na młodocianych wrażenie, że są one powszechnie akceptowalne, a takie myślenie i działanie według niego, w żadnym wypadku nie jest właściwe. W związku z tym, w kwestii gier komputerowych powstała swojego rodzaju cenzura. Obejmuje ona przede wszystkim produkcję i dystrybucję gier komputerowych. Zdarzają się na rynku gry, w których główny bohater może sobie wybrać dziewczynę, z którą będzie uprawiał seks i taka scena się odbywa. Łatwo jest sobie wyobrazić, że osoby niepełnoletnie, na przykład w wieku trzynastu lat, zdecydowanie nie powinny mieć możliwości grania w gry tego typu. W związku z tym, cenzura jak najbardziej jest pożyteczna, gdyż może zapobiec złym nawykom, złym zachowaniom, na których nastolatki w żadnym wypadku nie powinny się uczyć za pośrednictwem komputera i komputerowych gier, chociaż pełnoletni zwolennicy wcale się z tym nie zgodzą.

Rozgraniczenie oszustw w grze

Faktem jest, że żadne oszustwo nie jest uczciwe. Także w przypadku gier komputerowych, które w większości przypadków zostały stworzone właśnie tak, aby możliwym było stawienie im czoła. Bywają owszem sytuacje, w których trzeba trochę pomyśleć i dobrze się zastanowić, w jaki sposób tego dokonać, ale zawsze jest to możliwe. Producenci nie wymyślają czegoś, czego nie da się przejść, bo takie procedery zupełnie mijałyby się z celem produkcji przeróżnych, komputerowych gier. Wiele osób stara się iść na skróty i kiedy nie specjalnie chce im się myśleć w zaawansowany sposób nad przejściem danej rozgrywki, zaczynają szukać rozwiązań w sieci lub wśród znajomych. Wszystko jest w porządku, kiedy dana gra umożliwia grę pojedynczemu graczowi, na własnym komputerze, a jedynym przeciwnikiem jest właśnie komputer, a w zasadzie przeciwnicy za jego pomocą sterowani. Używając kodów w zaciszu domowym nie zrobi się nikomu krzywdy, ale sytuacja ma się zupełnie inaczej, kiedy gra się w sieci, nie ważne, czy jest to sieć lokalna, czy też sieć Internet. Komputer nigdy się nie obrazi, ani nie będzie pokrzywdzony, ani nie będzie się czuł niesprawiedliwie traktowany, jeżeli dana osoba wykorzysta pomocne kody przeciw niemu, aby dzięki nim zwiększyć efektywność własnej gry. Natomiast w każdej sieci gra się z innymi lub przeciwko innym, ale prawdziwym ludziom z krwi i kości i każdy chce wygrać. Nawet, jeśli dwie osoby są w tej samej drużynie, też chcą wygrać. Gdy w takich przypadkach stosuje się kody, pomagające w przejściu danej rozgrywki, jest to bardzo niesprawiedliwe w stosunku do innych graczy, zwłaszcza tych, którzy nie osiągają zbyt wysokich poziomów. Można się szybko zorientować, że coś jest nie tak, kiedy w danej grze istnieje gracz, który ma doskonałe wyniki i jest znacznie lepszy, niż wszyscy pozostali. Oczywiście, dla takiej osoby będzie się liczył tylko sukces i na pewno nie będzie się ona przejmowała tym, że cała reszta graczy jest za nią bardzo daleko w tyle. Od tego momentu, kiedy pojawi się tak właśnie gracz w sieci, gra przestaje już być nie tylko równa, ale i pasjonująca. Chodzi o równomierne doszkalanie swoich umiejętności, a nie o ich nabycie na zawsze w ciągu jednej zadziwiającej chwili.

Grach błędy też się zdarzają

Kiedy pierwsze gry komputerowe w latach osiemdziesiątych zaczęły wyłaniać się na rynku, nie były one idealne. Producenci wciąż się sprawdzali w kolejnych produkcjach, niejednokrotnie szli po omacku, również dlatego, że nie dostawali żadnego wynagrodzenia za swoje próby, a także dlatego, że nie mieli za bardzo gdzie sprawdzać, jak wyszedł im kolejny projekt. W wielu przypadkach musieli tego dokonywać na uniwersyteckich komputerach. W wielu innych przypadkach, po prostu nie mieli gdzie i oddawali do użytku to, co udało im się stworzyć. Tak powstawały błędy, na których musieli się uczyć, a trwało to przez całą dekadę. Dopiero później zaczęły być tworzone gry komputerowe, które posiadały już w swoich ostatecznych wersjach znacznie mniej błędów, dzięki czemu możliwe było wydawanie ich na komercyjną skalę i zarabianie na nich dobrych pieniędzy. Nie oznacza to, że w czasach aktualnych nie zdarzają się już aplikacje z grami komputerowymi, które są całkowicie pozbawione błędów. Nikt nie jest idealny, a twórcy przeróżnych, komputerowych gier są tylko lub aż ludźmi. Często się zdarza, że w zakupionej pełnej wersji gry mogą pojawić się błędy, które znienacka zaskakują gracza podczas gry. Objawiać się one mogą pod przeróżnymi postaciami, bardzo zaskakującymi w wielu wypadkach. Na przykład, mogą to być zdarzenia podczas przebiegu gry, które w żadnym wypadku nie powinny były się w niej zdarzyć, czy też problem z zapisaniem danego momentu w grze. Wielu twórców sprawdza swoje aplikacje, jednak czasami zdarza im się cokolwiek przeoczyć, a bywają również przypadki, że goni ich termin, śpieszą się z wykonaniem i zakończeniem projektu i zwyczajnie umyka im jakiś szczegół, który dopiero później okazuje się być bardzo istotnym elementem rozgrywki, planszy lub też całego sezonu. Czasami błędy wyskakują także pod postacią grafiki, która jest uszkodzona, a owo uszkodzenie jest aż za bardzo widoczne. Bywają również momenty, że ukończenie rozgrywki jest w ogóle nie możliwe, właśnie przez błąd, który zawiera się w strukturze gry. Na szczęście, wszelkie zgłoszone błędy producentom są później naprawiane i wydawane ponownie, pod postacią bezpłatnej gry, którą można nabyć bez ponownego płacenia za nią.

Określeniem na wszystkie gry

Zwłaszcza te osoby, które nigdy nie grały w gry komputerowe, traktują wszystkie, dostępne na rynku jednym określeniem. Zapaleni gracze mogliby w takim przypadku zostać rozdrażnieni, zwłaszcza gdyby osoba, która ich prosi o na przykład podpowiedź w kwestii gry, upierałaby się, że niczym się one od siebie nie różnią. W rzeczywistości różnią się i to bardzo, a to już jest temat dla zaawansowanych graczy, ewentualnie tych, którzy mają ochotę dowiedzieć się o grach komputerowych czegoś więcej. Okazuje się, że nie tylko gatunków samych gier komputerowych jest bardzo dużo i nie zawsze łatwo jest się w tym połapać, ale również gier, które są wydawane w inny sposób, niż na komputery jest bardzo dużo i w tym także często ciężko jest się połapać. Oprócz tego, sprzętów, które pozwalają na granie, w zupełnie inny sposób, niż na komputerze, także są ogromne na rynku ilości. Właśnie dlatego nie powinno się określać każdej gry mianem gra komputerowa. Oprócz nich istnieją także gry telewizyjne, gry na konsole, automaty do gier, chociaż już mniej popularne, a także gry z przeznaczeniem na telefony komórkowe. Wszystkie z nich mają inne zastosowania, inne parametry i inną popularność. Gry komputerowe są najbardziej wymagające, co oznacza, że wykonane są w najlepszej z możliwych jakości. Z reguły jest to podyktowane tym, że doskonała grafika, jak i efekty dźwiękowe i inne, bogate elementy, zawarte w grze z przeznaczeniem na komputer, wymagają sporej ilości rozmiarów, które to zajmują spore ilości miejsca systemowego, a te udostępnia jedynie komputer. W każdym razie, warto jest znać chociaż podstawowy podział gier, które istnieją na rynku, jak również, chociaż mniej więcej sprzęt, na którym można grać w konkretną grę, poza komputerem. Warto jest także znać różnicę pomiędzy grą sieciową, a grą jednego gracza, co także zawiera bardzo istotne między sobą różnice. Obie możliwości zostały przygotowane, jako gry komputerowe. W przypadku gry sieciowej możliwe jest granie wielu graczy w tym samym czasie i w tą samą grę, a przeciwnicy to ludzie z krwi i kości, to nie komputer. Drugi typ jest przeciwny, gracz gra sam, a jego jedynym przeciwnikiem są postacie, sterowane przez jego własny komputer.

Produkcja gier komputerowych

Okazuje się, że pod względem produkcji gier komputerowych Polska wcale nie była za bardzo zacofana, ponieważ pierwsze próby zostały już odnotowane w roku 1962, a dokonywał ich Witold Podgórski. Jego pierwszą próbą w kwestii gier komputerowych była przeróbka chińskiej liczbowej gry o nazwie NIM, a została ona wydana z przeznaczeniem na komputer Odra 1003. Inna, używana również wtedy nazwa to Marienbad. Okazuje się, że jeżeli chodzi o polskie dokonania, to właśnie ona była pierwszą grą komputerową, wyprodukowaną w kraju. Tuż po niej odnotowano sporą przestrzeń, odnośnie produkcji komputerowych gier, natomiast kolejny zapis pochodzi dopiero z roku 1985 i odnosi się do gry o nazwie Barman, która to była dostępna na rynku, z przeznaczeniem na komputery krajowe, którymi w ówczesnych czasach były Meritum I i Meritum II. Okazuje się, że została ona wykonana na podstawie innej gry, która to bardzo popularnie bywała wykorzystywana, przede wszystkim przez tych użytkowników, którzy mieli dostęp do komputerów Atari, a także Commodore. Okazuje się, że praktycznie wszystko w obu grach było takie same, jedynie grafika zupełnie do siebie nie pasowała. Komputery typu Meritum nie reprezentowały swoimi zasobami możliwości odtwarzania grafiki, jedyne, co potrafiły, to zastosowanie w tym celu maleńkich kwadracików, które to były znakami semigraficznymi, posiadającymi jednokolorowy tekstowy tryb. Rzadko się zdarzało, że w tamtych czasach komputery te można było znaleźć w prywatnych domostwach. W większości przypadków bywały usytuowane w domach kultury, a także szkołach, najczęściej zawierały w sobie możliwości języka BASIC. Rok później, czyli w roku 1986 na rynek polski wyszła kolejna, ciekawa gra, o uroczej nazwie Puszka Pandory, której autorem był Marcin Borkowski. Okazuje się, że zaliczana jest ona, jako pierwsza, tak bardzo rozbudowana gra, która to była dostępna w języku polskim, przeznaczona została na komputery ZX Spectrum. Na ten rodzaj komputera została wydana rok później kolejna, bardzo ciekawa gra, typowo polska, o nazwie Smok Wawelski, której twórcami było trzech panów, mianowicie Krzysztof Piwowarski, Piotr Kucharski, a także Wiesław Florek, którzy oznajmili, że powstała bardzo szybko.

Shareware gier komputerowych

Wiadomym jest, że w dawnych czasach nie było jeszcze sieci Internet, w związku z czym nie możliwe było tak, jak obecnie, udostępnianie wersji shareware poszczególnych gier w Internecie, aby możliwym było ich ściągnięcie. W każdym razie, ta forma wydawania poszczególnych gier jak najbardziej zdała rezultat. Okazuje się, że w tamtych czasach gry komputerowe, a przede wszystkim ich wersje shareware, dostępne były jedynie w specjalistycznych sklepach. Można je było dostać na ówczesnych dyskietkach, w odpowiednich rozmiarach. Dyskietki te kosztowały po kilka dolarów, gdzie zapewne wiele osób zada pytanie, jak to jest możliwe, skoro wersja shareware powinna być bezpłatna, bo właśnie tak jest przyjęte w ogólnym rozumieniu. Otóż, owszem, bezpłatność jak najbardziej się zgadza, jednakże faktem jest, że sama dyskietka także trochę kosztowała, tym bardziej, jeśli dana wersja shareware gry miała jeszcze ciekawie zrobione opakowanie, więc w większości przypadków koszt pokrywał właśnie te części gry, które w zasadzie do niej nie należały. W każdym razie, na czas jakiś wydawanie wersji shareware na różnego typu dyskietkach jak najbardziej się sprawdziło. Jednakże, w niedługim czasie wszelkie, kolejne wydawane gry komputerowe, w ich pełnych wersjach, zaczęły mieć coraz większe rozmiary, przede wszystkim ze względu na rodzaj zastosowanej grafiki, efektów dźwiękowych, ale również rozszerzeń pod względem epizodów i wielu innych elementów. Użytkownicy jak najbardziej byli coraz bardziej zadowoleni, jednak zaczęło się okazywać, że wersje shareware tak ogromnych rozmiarowo gier przestały się mieścić na dyskietkach. Na szczęście, tuż za dyskietkami pojawiły się nośniki danych w postaci CD, dzięki czemu możliwe było zapisanie na nich znacznie więcej informacji, niż na dyskietkach, więc logicznym jest, że wydawcy gier zwyczajnie zmienili nośnik danych, na którym zapisywali wersje shareware gier komputerowych. Wkrótce po tym, aby jeszcze bardziej rozpowszechnić swoje produkty, wersje bezpłatne poszczególnych gier na CD zaczęły być dodawane do przeróżnych czasopism tematycznych, całkowicie bezpłatnie, co jeszcze bardziej zwiększało sprzedaż poszczególnych gier, ale również czasopism z dwustronnym zyskiem.

Produkcji gier komputerowych

To właśnie w tym okresie zaczynały powstawać kolejne projekty, które powoli były wydawane na większy rynek i zaczęły do siebie przekonywać coraz większe grono odbiorców, a tym samym zachęcać do tworzenia kolejnych i rozwijania już istniejących. W roku 1971 wykonana została gra, która swoją popularnością przebiła wiele innych, dokładnie tak samo jak film o tym samym tytule, mianowicie Star Trek. Nie jest dokładnie wiadome, kto jest jej twórcą, jednak przyjmuje się, że jest to Mike Mayfield. Generalnie gra została przygotowana do grania w nią za pośrednictwem komputerów Sigma 7. Okazuje się, że zrobiła się ona tak bardzo popularna, że wielu studentów zajęło się próbami przekonwertowania jej na innego typu komputery i w wielu przypadkach sukces został odniesiony, przede wszystkim odnośnie PDP – 10, ale także systemów operacyjnych PLATO i DECUS. To nie był koniec, to był dopiero początek. W tym momencie powstała również wersja gry Star Trek, której fabułą były sekwencje wypowiadane przez telewizyjnych jej bohaterów, z zawartym obrazem. Wkrótce powstawały nowe wersje, znacznie bardziej rozwinięte i oferujące graczom kolejne, nowe możliwości, a trwało to na przestrzeni całej dekady. W roku 1972 producent Gregory Yob pokusił się o stworzenie gry przygodowej. W prawdzie jest ona uważana za pierwszą w tym gatunku, ale prawda jest taka, że powstała na podobieństwo innych, już istniejących, mianowicie Hurkle, Snark, czy też Mugwump. Gra została przygotowana na komputery PDP – 10, nazywała się Hunt the Wumpus i polegała na ciekawie wykorzystanej grze w chowanego. Wiele osób myśli, że jeśli chodzi o gry FPS, czyli first player shooter, to prowodyrem ich jest Wolfstein. W rzeczywistości, w roku 1974 zostały w Stanach Zjednoczonych wydane na komputery Imlacs PDS – 1 Maze War, a także kompatybilna z oprogramowanie PLATO Spasim, które to właśnie jako pierwsze polegały na obrazie first player shooter. Jako wczesne prototypy nie były jeszcze doskonałe, ale zostały wtedy podjęte próby rozwojowe w tej kwestii. Obraz w tych grach był nawet trójwymiarowy. Bardzo ciekawa gra powstała w roku 1975 za pomocą pomysłu Willa Crowthera i języka programistycznego Fortran, z przeznaczeniem na komputery PDP 10.